غیبت

دنیای خالی دنیای خوبی نیست

ذهن بی خدا خیلی تنها می ماند

باید خودش دنیا را سرشار کند

اما انگار دنیا و زندگی به خودی خود سرشار هست

پس این خالی که به نظر من می رسد ناشی از غیبت چه حادثه ای است

اصلن غیبتی هست؟

چرا من احساس تنهایی می کنم

چرا به نظرم می رسد کسی، چیزی غایب است

چرا ذهنم هموراه پی کسی می گردد، پی حضوری کامل و بی عیب و نقص که می شود به او پناه برد، که باید همه چیز را بداند و دل به دلت بگذارد

چیزی اشتباه هست

نه که کسی غایب است

خیلی به خودش فشار میاره
بله اصلن از تو حالم به هم می خوره
از خود تو که دیوونه و روانی هستی
از خود تو